poniedziałek, 16 września 2013

U drzwi

Oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli ktoś posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną. Ap 3,20


U drzwi

Oto stoisz u drzwi i kołaczesz –
nie otworzę, znów czasu mam za mało.
Oto stoisz u drzwi i kołaczesz –
nie otworzę, tyle do zrobienia jeszcze zostało.
Oto stoisz u drzwi i kołaczesz –
nie otworzę, jestem już spóźniona.
Oto stoisz u drzwi i kołaczesz –
nie otworzę, sił mam już za mało.
Oto stoisz u drzwi i kołaczesz –
nie otworzę, może innym razem.
Oto stoisz u drzwi i kołaczesz –
nie otworzę, jeszcze nie posprzątane.
Oto stoisz u drzwi i kołaczesz –
tak natrętny jesteś Panie?
Czy naprawdę chcesz tu wejść?
Milczysz lecz stoisz nadal –
tam na progu mego życia.
Otwieram drzwi serca szczelnie zamkniętego
i widzę Miłość Miłosierną.
Wchodzisz – Jesteś!
Cichy Baranek mego uzdrowienia,
nie wszystko rozumiem –
nie muszę…
UFAM
KOCHAM
PRAGNĘ
ZDĄŻYŁAM


Śmiechów 16.08.2013 r.  

24 komentarze:

  1. Bardzo,bardzo do mnie trafiło.Dziękuję.

    OdpowiedzUsuń
  2. :-) Piękne te owoce Twoich Namiotów Spotkania...

    K.K. - Śmiechów 2013 :-)

    OdpowiedzUsuń
  3. To nie takie proste otworzyć drzwi swego serca;
    wciąż pozostaje wahanie i czekanie; na nic zda się kołatanie; wiesz dobrze Panie - jaka jest przeszkoda. To próg, którego nie da się przeskoczyć; próg za wysoki na moje nogi;
    Panie - pomóż...podźwignij, podsadź swe nieudolne dziecko; liczę na Ciebie...ufam Tobie - czy się zawiodę?

    OdpowiedzUsuń
  4. Odpowiedzi
    1. W sumie moja ręka ale słowa Kto inny dyktował. ;)

      Usuń
  5. Czasem Go proszę, by wyważył te drzwi - i wszedł...

    OdpowiedzUsuń
  6. Odpowiedzi
    1. Pisane w trakcie Namiotu Spotkania więc piękne Duchem Pana hehe...

      Usuń
  7. Piękne - ale dlaczego to T y napisałaś skoro to takie moje :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pewnie dlatego, że ten sam Duch działa a wiatr wieje tam gdzie chce hehe... ;)

      Usuń
  8. Odpowiedzi
    1. A tak, namiot spotkania w pięknym kościółku, w przedostatniej drewnianej ławce przed Najświętszym Sakramentem ach.... No nie dało się inaczej. :)

      Usuń
  9. Piękny tekst!
    Serdeczne dzięki i pozdrawiam!! :)

    OdpowiedzUsuń
  10. Agniesiu nie moge znalezc twojego @ BUZIAM

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ale ja znalazłam Twój i już do Ciebie napisałam. ;)

      Usuń